مقدمه محقّق ستايش و سپاس مخصوص پروردگار جهانيان است ، و درود و سلام بر سرور رسولان . خداوند متعال قرآن كريم را هدايت كننده و روشن‌گر نازل كرده و تدبّر در قرآن و عمل به آن را بر مسلمانان واجب فرموده است و فرمان داده كه قرآن به « ترتيل » خوانده شود . پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله نيز به تلاوت صحيح و زينت بخشيدن به صدا در هنگام قرائت قرآن تأكيد فرموده است . لذا در اين راستا علماى اسلام به ايجاد اصول و قواعد تلاوت قرآن ( علم « تجويد » ) همت گمارده‌اند . تجويد در لغت به معناى تحسين و نيكو گردانيدن و مصدر باب تفعيل از بن جودة ( نيكى ) است ؛ مانند : جاء الشىء جودة و جودة ؛ يعنى نيكو شد ، كلمهء تجويد نيز همين معنا را دارد ، « 1 » و در اصطلاح به معناى « اعطاى حقوق حروف ، رعايت ترتيب مراتب آنها ، ارجاع هر حرف از حروف الفبا به مخرج و اصل آن ، الحاق حرف به نظايرش ، اشباع لفظ آن و توانايى تلفّظ هر حرف با نظر به ساختمان و اساس آن بدون زياده روى و تكلّف » « 2 » .

--> ( 1 ) . ابن منظور ، لسان العرب ، مادهء جود . ( 2 ) . ابو عمرو دانى ، التحديد في الاتقان و التجويد ، نسخهء خطى ، ص 184 و ابن جزرى ، النشر ، ج 1 ، ص